20 Tem 2016


Şehir delirdi. İnsanları birbirine çarpa çarpa
Çiçeklerimi sulamıyorum, çıkmıyorum evden
Kim kimin kalbine girebilir bunca hınçla?
Bir aslanın son gözleri avcının namlusunda.
Sulardan ölü topluyorum.
Unutmuyorum
Fazla suyla çürüyen otların bir ahı vardır...

Bir gecede bir aşk icat edebilirdik
Gözlerimizi kapar şehrin üstünden uçardık
Dokunabilseydik birbirimize
Karnımız, karnımızın içi hafif düşün
Uçuşuyoruz
En imkansız kuş bu biliyorum bu cinayet çağında
Anlayabilseydik birbirimizi, az çıksaydık kendimizden
Marşları, siren seslerini, öfkeyi kullanmazdık
Selaları kullanamazdık, ölülere ayıp olurdu!


Hiç yorum yok: