28 Oca 2014


Yüzünü ören taşları bir bir söktüm
Yüzün boşluk
Yüzün yok senin düşle dur artık kendini
Yüzün bende , çekmecelerimde
Kilitler, naftalinler içinde
Nafile
Zaman heryere sızıyor
Zaman hep küf büyütüyor odalarımda
Öç yataklarında seni
Sayıklar gibi
İnler gibi
Ulur gibi
Bekledim.


Kara büyüler
Deniz dibi cinleri
Tüysüz kuşlar
Sesi olmayan
Kör balıklar arasında
İpek, saten, kadife dikiyor
Ve simler, pullar
Ağlıyordum


Sonra kendi ölümü buldum.
Meğer beni bir meydanda, İzmir’in orta yerinde yakmışlar
Kül uçuşmuşum
Biri ölürken bakamazdın filmlerde
Beni seyrettin!


Şimdi bir silah sesi bütün sonları nasıl da değiştirir!
 
 

3 yorum:

cicibici hobiler dedi ki...

şiirleriniz çok fantastik ve masalsı,sizi sürekli takipteyim bilesiniz,sevgiler...

Onur Demir dedi ki...

izninizle kullanmak istiyorum şiirinizi

Sezi dedi ki...

Tabi ki Onur Bey. mutlu olurum.