26 Oca 2011

Seni kaybettiğim zamanların hepsini durdurdum. Dünya durmaz diyenler yanılıyor. Hayatı durdurmanın binlerce yolu var. Yaşamamak mesela. Ama yeterli değil, zamanı geri sarmak için mutlaka anılara ihtiyaç var. İkimizin yan yana denizi izleyip gülüştüğümüz bir an’a geri dönüyorum. Şarap içip, ızgara kalamar yiyeceğiz birazdan , fonda Müzeyyen Senar: ‘’en güzel günlerini demek bensiz yaşadın’’ . Hayır. Yaşamadım. Her şey ters gitti. Benim sabitim sensin.
O an’a geri dönmeliyim. Başka çarem yok. Aklımı ve kalbimi aynı masaya oturttum mu tamamdır. Sonrası olmayacak. Bensiz akan zamanı hayal ediyorum. Kara kalabalık bir kafileden inmişim. Güzel sıyrılabilirim aradan. Gelecek? Aynen devam edebilir. Yeni yalan zamanlar umurumda değil. Olmuş, olacak ne varsa size bırakıyorum. O an’a, o bana, o aşka ve o şarkıya geri dönüyorum.

4 yorum:

meltem dedi ki...

o zilletli duygunun en berbat tarafı da bu zaten. arıyor bünyemiz kahretmeye. acı mı var satırlarınızda?
gerçi siz bu acıyı da mutlulukla karşılarsınız ya. acınızı seveyim :)
ben de salaklığımla övünmeye başlıcam galiba yakında.

meltem dedi ki...

gururumu allah'a bıraktım sezi hanım.
istiyorum ki öyle bir şey olsun benim de gururum kurtulsun.
bunu kendim yapmaya kalkarsam pisliklere daha da bulaşıcam.
yoo bunu ben yapmıcam.
bunu inşallah zaman içinde inandığım yapacak.
denge, tanrı ya da karma.
hangisi olursa artık.
ben sadece gururumun tamirini istiyorum
öyle bi olsun ki
kanata kanata

Sezi dedi ki...

acı değil de, acıyı yazmayı seviyorum ben galiba. kendim acımasam da. tuhaf değil mi. okuduğum kitapların esiri oldum, yaşadığım aşklardan çok okuduklarım için ağlıyorum. kendim değil yazdıklarımın ekseni yazılanlar. aşkım değil aşklar acıtıyor.

Sezi dedi ki...

gururunu sağlam tut, sıkı tut, bırakma